Site İçi Arama
 
 
Toprak Analiz Sonuçları
 
Numune numarası girerek arama yapabilirsiniz
Tanıtım Videosu
BURSA'DA GIDA VE TARIM DERGİSİ REKLAM TARİFESİ

 


 
Keles
  

KELES

            Keles; Ege Bölgesi'nin İç Batı Anadolu bölümünün en kuzeyinde, Uludağ'ın güney yamaçlarında kurulmuş küçük bir ilçedir. Yüzölçümü 640 km2 olup 35 köyü 7 mahallesi vardır. 2000 yılı nüfus sayımına göre 18.639  nüfusa sahiptir. İlçe merkezinin nüfusu 3.636 dır.

KELES ADININ ANLAMI  

            Bilinen en eski Türk lugâtı  olan Divanü Lugât-it-Türk'te  "Keles" adına rastlanmaz. Ancak; W. Radolf' un ve A. Vambery' nin Çağatayca sözlüklerinde "Keles" kelimesinin anlamı "bir tür kertenkele" olarak verilmektedir. Şemseddin Sami'nin Kamus-ı Türki adlı sözlüğünde "Kelas" kelimesinin anlamı da "kertenkele" olarak zikredilmektedir. Ayrıca; "Keles" in halen Kazak Dili'nde bir kertenkele türünün, Çağatay Türkçesinde de  bir sincap türünün adı olarak kullanıldığı kaynaklarda ifade edilmektedir.

KELES ADININ KAYNAĞI

           "Keles" adının bir yer adı olarak Anadolu'ya Orta Asya'dan Oğuzlar'ın Kayı boyu tarafından getirildiği düşünülmektedir. Zira, halen Orta Asya'da Kazakistan ve Özbekistan  sınırları içinde "Keles" adlı coğrafi birimler (nehir, kaza, köy, harabe bir şehir merkezi) mevcuttur.

            Bunlardan Keles Nehri ; 241 km. uzunluğunda olup Sir Derya Irmağı'nın önemli bir koludur. Kazak-Özbek sınırındaki Karadağ'dan doğan bu nehir; aynı adı taşıyan kazanın yakınından geçip geniş bir havzayı sulayarak Sir Derya Irmağı'na dökülmektedir.

            Özbekistan'ın Kuzey Taşkent Vilayeti'nde yer alan Keles Kazası ise şu anda bu vilayetin merkezi olarak varlığını sürdürmektedir. Yine Taşkent'in 40 km. kuzeyinde aynı adı taşıyan küçük bir köy vardır. Ayrıca yörede "Keles" adlı harabe bir şehir merkezinin bulunduğu ünlü Türkolog Baymirza Hayit tarafından ifade edilmiştir.

            10. ve 11. yüzyılların  Müslüman-Arap coğrafyacılarına ait eserlerde; Çirçik Nehri ile Taşkent, Çimkent, Çardarı ve Sütkent arasındaki geniş bölgenin adı "Kalas Bozkırı/Keles Bozkırı" olarak zikredilmekte, ayrıca bu bozkırın ortasında Sir Derya Irmağı'na paralel olarak inşa edilmiş oldukça uzun ve sağlam bir duvardan "Kalas/Keles Duvarı" olarak bahsedilmektedir. Şarkiyat uzmanları Kalas ve Keles kelimelerinin aslının aynı olduğunu aradaki farkın Arapça yazılış ve telaffuzdan kaynaklandığını ifade etmektedir

            Tüm bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere; "Keles" kelimesi Türklerin Anadolu'ya göç etmelerinden çok önce Orta Asya'da yer adı olarak bilinen ve kullanılan bir kelimedir. Bu çerçevede  ilçemiz isminin de Orta Asya kaynaklı olduğu anlaşılmaktadır.

            Ayrıca; Oğuzlar'ın "Keles" adlı bir oymağının bulunduğu da bilinmekte olup Osmanlı dönemine ait 16. yüzyıl tahrir defterlerinde Aydın Livası dahilinde "Keles" adlı yörük cemaatinden bahsedilmektedir. Bu oymağa mensup kişilerin halen Balıkesir-Kazdağı civarında yaşadığı uzmanlarca ifade edilmektedir.

ANADOLU'DA "KELES" ADLI YERLER

           Anadolu'da ilçemizden başka asıl adı Keles olan üç yerleşim yeri daha vardır. Bunlar; İzmir'in Kiraz ilçesi, Ordu'nun Ünye ilçesine bağlı Çınarcık Köyü ve Antalya'nın Kumluca İlçesi Kuzca Köyü'ne bağlı Keles Mahallesi'dir. Kiraz ilçesinin adı Cumhuriyetin ilk yıllarında, Çınarcık Köyü' nün adı ise 1966 yılında değiştirilmiş ve bugünkü halini almıştır.

TARİHİ

            Keles ve civarı milattan önceki devirlerden itibaren çeşitli devletlerin hakimiyeti altına girmiştir. Yöre; Etilerin, Friglerin, Lidyalıların, Bitinyalıların, Romalıların ve Bizanslıların tahakkümünden sonra ilk kez 1075 yılında Anadolu Selçukluları döneminde Türklerin eline geçmiş ancak 1097 yılındaki  I. Haçlı Seferi sonunda  Bizanslılarca geri alınmış ve bundan sonra da Osmanlılara kadar Bizans sınırları içinde kalmıştır.

            Keles ve civarında; eski uygarlıklara (özellikle Roma,Bizans) ait süs eşyası, sikke-para, mühür, erzak küpü vs. gibi küçük eşya ile kilise, tapınak, hamam gibi bina kalıntısı oldukça fazladır.

            Eldeki bulgulara göre en eski yerleşim yerleri; Belenören, Akçapınar ve Uzunöz köyleri arasındaki bölge, Küçükkavacık Mahallesi civarı ve Baraklı Köyü civarıdır. Yapılan araştırmalar neticesinde bu bölgenin Roma Devri olarak  adlandırılan dönemde (M.Ö. 395-M.Ö.65) Kral Yolu denilen işlek ve önemli bir ticaret yolu üzerinde bulunduğu tesbit edilmiş, ayrıca  Kocasu'ya hakim bir tepe üzerinde oldukça büyük bir  tapınağın varlığı ortaya çıkarılmıştır.

            13.yüzyıl başlarında Anadolu'ya gelen Türk boylarından Oğuzlar'ın Kayı boyuna mensup Ertuğrul Gazi ve ona bağlı yörük aşireti Anadolu Selçuklu Sultanı I.Alaeddin Keykubad tarafından kendilerine Söğüt yaylak, Domaniç kışlak olarak verilmek suretiyle Ankara'nın batısına Karacadağ denilen bölgeye yerleştirilmiştir. Bu şekilde Anadolu'nun Bizans sınırına yerleşen Ertuğrul Gazi burada fetihlere başlamış ölümünden sonra oğlu Osman Gazi de bu fetihleri devam ettirerek geniş bir bölgeyi yurt edinmiştir. Bu dönemlerde Keles ve civarı da Osmanlıların hakimiyetine geçmiştir. 1360-1385 yılları arasında ilçe merkezinde bir hamamın ve bir camiin yapılmış olması buna delalet etmektedir. Zira; han, hamam, cami vs. gibi yerler yerleşimin göstergesidir.

            İlçemiz civarı gerek Osmanlı döneminde gerek sonrasında mühim bir düşman işgali görmemiştir. Ancak; 8 Temmuz 1920'de Bursa'yı işgal eden Yunanlılar bir yıl sonra 10 Temmuz 1921 tarihinde Keles'e de bir karakol açmışlar, ilçeye gelen Yunan Müfrezesi bir müddet Cuma Mahallesi'nde daha sonra da Yenice Mahalle'de karargah kurmuştur. Yunanlıların Keles'e asker göndermelerinin en önemli sebebi; dağ yöresindeki milis kuvvetlerini sindirmek ve özellikle Bursa'nın Ankara ile olan haberleşme bağlantısını kesmektir. Zira; işgal süresince Bursa'nın Ankara ile olan haberleşmesini Tavşanlı ve Kütahya üzerinden dağ  yöresindeki milis kuvvetleri sağlamış, bu yörenin işgalinden sonra Bursa'nın Anadolu ve Ankara ile olan haberleşme bağlantısı tamamen kesilmiştir.

            Yunanlılar; Canip Efe, Topal Sadettin Efe, Kabakçı Salih Efe ve İbrahim Efe'ye bağlı  milis kuvvetlerinin gayretleri neticesinde yörede mühim bir zarar veremeden Büyük Taarruz' dan sonra ilçeyi boşaltmışlardır. Yukarıda adı geçen dağ yöresi milis kuvvetlerinin Bursa'nın kurtuluşunda sayısız hizmetleri olmuş, büyük yararlılıklar göstermişlerdir.

EKONOMİK YAPISI

            İlçede geçim tamamen tarım, hayvancılık ve orman ürünleri istihsaline dayalıdır. Genel itibariyle karasal ve sert bir iklim hâkim olduğundan ancak bu iklim şartlarına uygun ürünler yetiştirilebilmekte, arazinin dağlık ve engebeli olması tarımda verimi azaltmaktadır. Yetiştirilen ürünlerin başında tahıl ürünleri ve baklagiller gelir. Ayrıca meyvecilik ve sebzecilik de yapılmaktadır. Toplam tarım arazisinin ancak 1/6'sı sulanabilir arazi niteliğinde olan Keles'te sulama amaçlı bir takım göletler yapılarak sulanabilir arazinin çoğaltılmasına çalışılmaktadır. Sulu arazisi olanlar için son yıllarda çilek ve kiraz yetiştiriciliği önem kazanmıştır. Yörede küçük ve büyükbaş hayvancılık da yapılmakta olup en fazla kıl keçisi ve koyun yetiştirilir. Son yıllarda süt sığırcılığına önem verilmiş, ithal ineklerle verim ve kalite arttırılmıştır. Arazisinin % 57' si ormanlarla kaplı olan Keles' te haliyle orman işçiliği ve orman ürünleri istihsali önemli bir geçim kaynağıdır. İlçenin yıllık orman istihsali 20.000-25.000 m3 civarında  gerçekleşmektedir.
            El sanatları dalında küçük çapta faaliyet gösterilen havlu, halı ve kilim dokumacılığı, demircilik, tüfekçilik, bakırcılık ve kalaycılık diğer geçim kolları arasında sayılabilir.
            İlçemiz; Bursa, İnegöl ve Tavşanlı gibi Türkiye'nin gelişmiş endüstri bölgelerine çok yakın bir konumda olmasına rağmen ekonomik bakımdan olması gereken seviyeye ulaşamamıştır. Bu konuda toprak ve iklim yapısının elverişsiz olması, kamu yatırımlarından yeterli düzeyde istifade edememesi ve özel sektörü yatırıma teşvik edecek altyapının bulunmaması çok önemli bir etkendir. İlçe, genel itibariyle ekonomik bakımdan gelişmemiş olduğu için sosyo-kültürel açıdan da geri kalmıştır. Bunun doğal sonucu olarak yörede işsizlik had safhaya ulaşmış, genç nüfusun hemen hemen tamamı çevre il ve ilçelere göç etmiştir.

COĞRAFİ DURUMU

            ARAZİ

Keles; 29° 10' ve 29° 30'  batı meridyenleri, 39°  50'  ve 40° 10'  kuzey paralelleri arasında yer almakta olup ilçe topraklarının tamamı Ege Bölgesi sınırları içindedir. Topraklarını; doğuda İnegöl, güneydoğuda Domaniç ve Tavşanlı, güneyde Harmancık, batıda Orhaneli, kuzeyde Osmangazi ilçeleri çevirir.

İlçe; Uludağ'ın güneydoğu uzantılarından olan Tepel Dağı'nın yine güney ve güneybatı yamaçlarını içine alan, bazı bölümleri düz bazı bölümleri dalgalı bir araziye sahiptir. Arazinin hemen hemen tamamı dağlık olmasına rağmen genel olarak kültüre elverişlidir. Topraklarının %57 'sini (364 km2) ormanların teşkil ettiği Keles, Bursa'nın orman bakımından en zengin ilçesidir.

İlçede hakim olan toprak tipi "kahverengi orman toprağı" olup fazla miktarda kireç ihtiva eder, ancak kil oranı düşük olduğundan kolay işlenir. Genel olarak toprakta % 30 kireç, % 19 fosfor ve % 2 oranında organik madde bulunduğu, toprağın asidik derecesinin (PH) 7.70 olduğu tespit edilmiştir.

Kocasu yatağı ve havzası tamamen alüvyonlu topraklardan oluşur. Toprak kalınlığı bu sahalarda 8-10 m.yi bulur, diğer bölgelerde ise genellikle 50-100 cm.dir.

İlçe topraklarında birbirinden ayrı iki dağ sırası bulunmakta; bunlar güneydoğu-kuzeybatı doğrultusunda uzanmaktadır. Bu iki dağ sırası arasında yaylalar ve tepelik sahalar vardır. Genel olarak ilçenin deniz seviyesinden yüksekliği  1.050 m. olup en alçak yer Yazıbaşı Köyü'nün Kocasu kıyıları (500 m.), en yüksek yer Tepel Tepesi (2.052 m.) zirvesidir.

            İKLİM ve BİTKİ ÖRTÜSÜ

            Yöre; Marmara Denizi' ne yakın olmakla beraber Uludağ, deniz etkisinin içerilere kadar sokulmasını önler. Bu yüzden bölgede ılıman iklim ile karasal iklim arasında bir geçiş iklimi hüküm sürer. Yağışlar daha çok ilkbahar ve kış mevsimlerinde görülür. Kışın yağış genellikle kar şeklindedir. En soğuk ay Şubat, en sıcak ay ise Ağustos ayıdır. Yıllık ortalama 782,9 mm. ile Bursa'nın en çok yağış alan ilçesi Keles' te günlük yağış değeri en fazla 129,9 mm. olarak  23 Aralık 1986 günü ölçülmüştür.

Rakıma bağlı olarak ilçenin tabii bitki örtüsü; iğne yapraklı çam ormanları ve bol çayırlı yaylalardır. Yükseklik arttıkça Uludağ göknarı (seneber), yabani kavak, kestane, ardıç ve gürgen gibi ağaç türlerine rastlanmakta  olup yayvan yapraklı meşe/akmeşe ağaçları da boldur. Bununla beraber yörede çayır ve mera arazisi de büyük yer kaplamaktadır.

            AKARSULAR

           Bölgede irili ufaklı pek çok akarsu bulunmakla beraber bunların en büyüğü ve en önemlisi Kocasu' dur. Kocasu; Kütahya Gediz yakınlarındaki Murat Dağı' nın kuzey yamaçlarından Örencik' ten doğar. Tarihte ünlü Rhyndakos Çayı budur. Mysia, Bthynia ve Phrygia' yı birbirinden ayıran sınırı oluşturmuştur. Uzunluğu 276 km. olan Kocasu'nun yatağı ile havzasındaki vadi tabanlarında görülen alüviyal topraklar tarıma oldukça elverişlidir. Yörenin ikinci büyük akarsuyu olan Nilüfer Çayı birkaç küçük derenin birleşmesiyle oluşur. Bu çayın üzerine Bursa'nın içme suyu ihtiyacını karşılamak üzere Doğancı ve Nilüfer Barajları inşa edilmiştir. Bu iki büyük akarsuyun dışında yöredeki diğer önemli akarsular Bıçkı, Sakarı ve Keles Dereleridir.

Ayrıca Kocakavacık, Çayören ve Haydar Köyü yakınlarında şifalı sıcak sular mevcuttur. Ancak ortalama 15 lt/sn verimi olan bu sular ekonomik olarak değerlendirilememektedir.

            YERALTI KAYNAKLARI

            Keles ve civarı yeraltı kaynakları ile endüstriyel hammadde bakımından oldukça zengin olmasına rağmen bu kaynakların çoğu ekonomik olmadıkları gerekçesiyle işletilmemektedir.

Yörenin en zengin maden yatağı Harmanalanı Köyü yakınlarındaki linyit ocağıdır. Davutlar Köyü civarında da oldukça büyük linyit rezervi bulunmaktadır. Ayrıca Alpagut Köyü'nde kalsit, Gelemiç Köyü'nde molibden, Kozbudaklar Köyü'nde krom ve mermer yatakları tespit edilmiştir. MTA tarafından yapılan araştırmalarda yörede; doğal gaz, magnezyum, bakır, demir, boraks ve volfram madenlerine de rastlanmıştır. Ancak; bu madenler ekonomik olmadıkları gerekçesiyle işletilmemektedir. 

SOSYAL DURUM

            NÜFUS

           2000 yılı sayımına göre Keles' in nüfusu 18.639, nüfus yoğunluğu 29,12' dir. Genel nüfus 1980 yılına kadar artış, 1980 yılından sonra düşüş eğilimi göstermiştir. Buna karşılık ilçe merkezinin nüfusu az da olsa artmaktadır.

                

YIL

İLÇE MERKEZİ

GENEL

YOĞUNLUK

TOPLAM

(kişi/km2)

1898

756

12.582

19,66

1915

784

13.808

21,58

1927

726

13.100

20,47

1935

752

14.535

22,71

1940

729

15.004

23,44

1955

1.164

18.052

28,21

1960

1.353

18.955

29,62

1965

1.643

20.166

31,51

1970

1.762

20.956

32,74

1975

2.442

22.244

34,76

1980

2.113

22.453

35,08

1985

2.492

22.125

34,57

1990

2.910

21.675

33,87

1997

3559(*)

18.125

28,32

2000

3.636

18.639

29,12

            (*) 1997 yılında ilçe merkezi nüfusunda görülen artışın asıl sebebi Küçükkavacık Mahallesi'nin bağlanmasıdır.

            İlçede pek fazla iş sahasının olmaması, ayrıca tarım arazilerinin az, ormanlardan faydalanma imkânının da kısıtlı olması nedeniyle bölgeye dışarıdan hemen hemen hiç göç olmamakta buna mukabil ilçemiz ve köylerinden yurt içine ve yurt dışına devamlı olarak göç yaşanmaktadır. Genç nüfusun büyük çoğunluğu özellikle 1980-2000 yılları arasında çevre il ve ilçelere göç etmiştir Öyle ki; Türkiye nüfusu son 60 yılda (1940-2000) yaklaşık % 280 oranında artmışken ilçemiz nüfusu aynı dönemde sadece % 24 oranında artış göstermiştir.                  

İLÇE TARIM MÜDÜRLÜĞÜMÜZ FAALİYETLERİ

1953 yılında ilçe olan KELES 35 köy ve merkeze bağlı 7 mahalleden oluşmaktadır. Son yapılan nüfus sayımına göre köyleri ile birlikte toplam ilçe nüfusu 18.639 olarak tespit edilmiştir.

İlçe Tarım Müdürlüğü Hükümet konağı içersinde yer alan hizmet binası içinde İlçemizin tüm tarımsal faaliyetlerinde çiftçilerimize teknik konularda gerekli eğitim ve çalışmalar yapmakta olup, hayvancılıkla iştigal eden çiftçilerimizin hayvanlarının aşıları, hastalıkları ile ilgili tüm hizmetler verilmektedir.  Zirai faaliyetleri; bitki hastalık ve zararlıların tespiti, bitki ekim ve dikim alanlarının kontrolü ve toprak analizlerinin yapılması, bitki üretim sertifikalarının verilmesi, gıda maddeleri üretim yerlerinin kodekse uygun olarak üretim yapıp yapmadıklarının kontrolü, bitki hastalıklarında kullanılan ilaçların normlarına uygun olup olmadığının kontrolü, tohum sertifikalarının ve raporlarının verilmesi, afet ve zarara uğrayan çiftçilerin tespiti ve değerlendirilmesi, bitki üretim ve ıslah çalışmaları, zirai istatistik bilgilerin toplanması ve değerlendirilmesi, zirai kooperatif ve ortakların desteklenmesi ile ilgili evrakların incelenmesi, zirai yayım çalışmaları ve eğitimi, çiftçi eğitimi için uzun ve kısa süreli kurslar, toplantılar ve demonstrasyonlar, hizmet içi eğitim çalışmaları, bitkisel üretimde kullanılan gübrelerin kontrolü ve takibi çalışmaları, su ürünleri ıslah ve eğitim çalışmalarıdır.

Hayvan hastalıklarına karşı aşılama çalışmaları, Hastalıkların teşhis ve tedavisi, hayvansal ürünlerin kesildiği ve işlendiği yerlerin sağlık kontrolleri, hayvan nakillerinin sağlık şartlarına uygun şekilde sevklerinin yapılması ve rapor düzenlenmesi,  kültür ırkı hayvan yetiştirmek amacıyla suni tohumlama çalışmalarının yapılması ve soy kütüğü tutulması, bulaşıcı hastalıkların kontrolü ve çevreye yayılmasının önlenmesi, hayvan ürünlerinin ve yem maddelerinin usulüne uygun üretilmesi ve kontrollerinin yapılması hayvancılıkla ilgili faaliyetleridir.

İlçe halkının % 95'i geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. İlçede doğrudan tarımla iştigal eden çiftçi sayısı 3.500 civarındadır. İlçenin toplam tarım arazisi 18.349 hektardır. Bu arazinin yaklaşık 8.500 hektarında tarla bitkileri tarımı 3.500 hektarında meyve yetiştiriciliği ve sebzecilik yapılmakta olup,  geri kalan kısımlar çayır-mera alanları ile tarıma elverişli olduğu halde kullanılmayan arazilerden oluşmaktadır.

Arazi

Alanı (Hektar)

Tarım Alanı:

18.349

Orman ve Fundalık:

43.151

Çayır-Mera:

143

Tarım Dışı Alan:

2.356

Su Yüzeyleri:

0

Meskûn Araziler:

0

İlçede tarımı yapılan ürünler içersinde tarla ürünleri buğday, arpa, fiğ, yonca, mısır, patates, fasulye, anason ve tütün, meyve ürünleri içersinde ise kiraz, çilek, vişne, üzüm, elma ve ceviz yetiştiriciliği önemli yer tutmaktadır. İlçe halkının geçim kaynağını oluşturan en önemli gelir kaynağı meyvecilik olup kiraz ve çilek tarımı oldukça önemli yer tutmaktadır. İlçede yılda yaklaşık olarak 3.500 ton kiraz ve 6.325 ton çilek üretimi yapılmaktadır. Bu ürünler dışında ilçe halkına geçim kaynağı olan en önemli ürünler Vişne, Üzüm, Anason ve Tütündür.

İlçede en fazla yetiştiriciliği yapılan ürünlerin 2009 yılı itibari ile alan ve üretim miktarları aşağıya çıkarılmıştır.

Sıra No

Ürün Adı

Üretim Alanı (dekar)

Üretim Miktarı (Ton)

1

Buğday

30.000

7.500

2

Arpa

3.500

735

3

Anason

1.500

120

4

Mısır

1.400

266

5

Patates

2.000

3.800

6

Nohut

3.250

325

7

Fasulye

2.100

1.155

8

Kiraz

4.200

2.350

9

Vişne

1.520

838

10

Çilek

5.750

6.325

11

Üzüm

3.980

1.326

12

Fiğ

6.400

1.600

13

Yonca

3.100

2.480

İlçemizde hayvancılık da önemli bir yer tutmakta olup, ilçemizde hayvan mevcudu 2009 yılı verilerine göre;

Büyükbaş Hayvan Sayısı  : 5.304 adet

Küçükbaş hayvan Sayısı   : 17.941 adettir. ( 4.015 adedi keçi)

            İlçede mevcut hayvan varlığının aşılamaları belirli bir program dâhilinde İlçe Müdürlüğümüz tarafından yapılmaktadır.

İlçemizde daha önceden ilkel kovanlar ile yapılan arıcılığı geliştirmek için açılan Teknik Arıcılık Kursları ile arıcılarımız daha bilinçli ve tecrübeli bir şekilde fenni arıcılık yapmaya başlamışlardır. 2008 yılı itibari ile ilçemizde köyde, 1.350 adet fenni arı kovanı ile tekniğe uygun arıcılık yapılmakta ve ortalama bir kovandan 20-25 kg. bal alınabilmektedir.  Ayrıca yöremizde bulunan sebze ve meyvelerin çiçek tozlaşmalarında arılar büyük rol oynamakta, ürünümüzde kalitenin artırılmasını sağlamakla birlikte verimde de büyük oranda artış sağlamaktadır.

Ayrıca ilçemizde tarımsal işletme olarak faaliyet gösteren 4 adet alabalık üretim çiftliği (toplam 29,5 ton/ yıl kapasiteli ) bulunmaktadır.

  • Ø Baraklı köyü ( 2 adet ) 7,5 ton/yıl - 6 ton/yıl
  • Ø Pınarcık köyü 6 ton/yıl
  • Ø Dağdibi köyü 10 ton/yıl

ve 1 adet kültür mantarı üretim işletmesi ( toplam 15 ton / yıl kapasiteli) bulunmaktadır.

  • Ø Pınarcık köyü 15 ton/yıl

     

Bu tesislerin yanında ilçemizde süt ürünlerini işleyen 3 adet tesis mevcuttur.

  • Ø Sorgun Köyü Tarımsal Kal.Kooperatifi Sorgun Köyü
  • Ø Akçil Süt Alpağut Köyü
  • Ø Hacıoğlu Çamsüt Yenice Mahalle/Merkez

İlçemizde tarımsal kuruluş olarak faaliyet gösteren 1 adet Tarımsal Kredi Kooperatifi

1 - 475 Sayılı Merkez Tarım Kredi Kooperatifi

ve 15 adet Tarımsal Kalkınma Kooperatifi bulunmakta olup Kalkınma Kooperatiflerinin genel kurulları İlçe Müdürlüğümüz tarafından yapılmaktadır.

  • 1- Baraklı Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 2- Pınarcık Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 3- Dağdibi Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 4- Epçeler Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 5- Kozbudaklar Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 6- Yağcılar Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 7- Dedeler Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 8- Dağdemirciler Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 9- Sorgun Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 10- Kocakovacık Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 11- Düvenli Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 12- Gelemiç Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 13- Harmancıkdemirci - Yunuslar Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 14- Kıranışıklar Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi
  • 15- Merkez Tarımsal Kalkınma Kooperatifi

Süt sığırcılığının geliştirilmesi amacıyla ilçemiz Kozağaçı bölgesi köylerinde ve 2001 yılı içersinde İlçemiz Sorgun, 2002 yılı başında ise Pınarcık köyünde Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Ortaklar Mülkiyetinde 100 x 2= 200 baş süt sığırcılığı projesi uygulanmış olup alınmış bulunan hayvanların takibi İl ve İlçe Müdürlüğümüz tarafından yürütülmektedir.  Ayrıca Dağdibi köyümüzde ise S.Y.D.F. kaynaklı Ortaklar Mülkiyetinde 75 x 2 =150 baş Süt Sığırcılığı Projesi 2007 yılında uygulanmış olup alınmış bulunan hayvanların takibi İl ve İlçe Müdürlüğümüz tarafından yürütülmektedir

2003 yılında Valiliğimiz tarafından başlatılan Bursa Valiliği Dağ ilçeleri Kırsal Kalkınma Projesi kapsamında her sene ilçemizde uygulaması yapılan projelere yeni projeler eklenerek uygulamaya konmuştur. Bu projelerin uygulama aşamasından takibine kadar olan bütün aşamaları İlçe Müdürlüğümüz tarafından yapılmakta olup şu ana kadar şu projeler başarıyla uygulanmıştır.

  • 1. Koyunculuk Projesi: Bu proje kapsamında şu ana kadar 22 adet köyde toplam 113 adet işletmeye (10+1 Koyun Projesi) 1.130 adet koyun ve 113 adet koç dağıtılmıştır.
  • 2. Yem Bitkileri Üretimi Projesi: Bu proje kapsamında toplam 42 köyde yem bitkileri üretimini geliştirmek amacıyla toplam 36,5 ton Macar fiği ve Adi Fiğ tohumu 420 çiftçimize dağıtılmıştır.
  • 3. Badem Bahçe Tesis Projesi: Bu proje kapsamında 5 köyde toplam 25 kişiye 1.400 adet Aşılı köklü badem fidanı dağıtılmış ve 50 da. yeni kapama Badem bahçesi tesis edilmesi sağlanmıştır.
  • 4. Kiraz Bahçe Tesis Projesi: Bu proje kapsamında 20 köyde toplam 100 kişiye 10.625 adet Kiraz fidanı dağıtılmış ve 425 da. yeni kapama Kiraz bahçesi tesis edilmesi sağlanmıştır.
  • 5. Ceviz Bahçe Tesis Projesi: Bu proje kapsamında 15 adet köyde 75 kişiye 4.125 adet ceviz fidanı dağıtılmış ve 275 da. Alanda kapalı ceviz bahçe tesise edilmesi sağlanmıştır.
  • 6. Çilek Plantasyonunun Yenilenmesi Projesi: Bu Proje kapsamında çilek tarımı yapılan 5 adet köyümüzde plantasyonun yenilenmesi ve yeni çeşitlerin tanınması amacıyla 50 çiftçimize 229.500 adet çilek fidesi dağıtılmıştır.
  • 7. Çilek Bahçe Tesisi Projesi: Bu proje kapsamında 5 adet köyümüzde 50 çiftçimize 500.000 adet çilek fidesi dağıtımı yapılarak 100 da alanda yeni çeşit çilek bahçelerinin tesis edilmesi sağlanmıştır.
  • 8. Bağ Tesis Projesi: Bu proje kapsamında ilçemizde yavaş yavaş unutulmaya başlanan bağcılığı yeni ve kaliteli sofralık üzüm çeşitleriyle canlandırmak amacıyla 2 adet köyümüzde 10 çiftçimize 3.400 adet asma fidanı dağıtımı yapılarak 20 dekar alanda tesis edilmesi sağlanmıştır.
  • 9. Arıcılık Projesi: Bu proje kapsamında arıcılığı yeniden canlandırmak amacıyla 3 adet köyümüzde toplam 23 çiftçiye 450 adet arılı kovan dağıtımı yapılmıştır.
  • 10. Yem Kırma Mak. Ünite Tesis Projesi: Bu proje kapsamında 3 adet köyümüzde yem kırma Mak. Tesisi sağlanmıştır.

         Bu projelerin uygulanması sırasında karşılaşılan sorunlar İlçe Müdürlüğümüz tarafından çözülmeye çalışılıp, ayrıca takipleri İlçe Müdürlüğümüz tarafından yapılmaktadır.


İLÇEYE BAĞLI KÖY VE MAHALLE İSİMLERİ

Sıra No

Köy Adı

Sıra No

Köy Adı

1

Akçapınar

22

Haydarköy

2

Alpağut

23

Issızören

3

Avdan

24

Karaardıç

4

Baraklı

25

Kemaliye

5

Basak

26

Kıranışıklar

6

Belenören

27

Kocakovacık

7

Bıyıklıalanı

28

Kozbudaklar

8

Çayören

29

Menteşe

9

Dağdemirciler

30

Merkez - Cuma Mahalle

10

Dağdibi

31

Merkez - Çukur Mahalle

11

Davutlar

32

Merkez - Ertuğrulgazi Mahallesi

12

Dedeler

33

Merkez - Kirazlı Mahallesi

13

Delice

34

Merkez - Küçükkovacık Mahallesi

14

Denizler

35

Merkez - Sofular Mahalle

15

Durak

36

Merkez - Yenice Mahalle

16

Düvenli

37

Pınarcık

17

Epçeler

38

Sorgun

18

Gelemiç

39

Uzunöz

19

Gököz

40

Yağcılar

20

Harmanalanı

41

Yazıbaşı

21

Harmancıkdemirci

42

Yunuslar

 
 
Adres :
İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü
Hürriyet / BURSA
Tel: 0224 246 42 30
Fax: 0224 247 43 24
© Copyright 2009 İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü
Tasarım & Yazılım KaleNet